έκπληξη..

ας γίνει κάτι που να με καταπλήξει..

μήνες..

Σαν να περνάει ο χρόνος. Χωρίς οξυγόνο. Χωρίς νερό.

Το σώμα απορρίπτει ουσίες και άλλα απαραίτητα συστατικά.

Και κοιτάει το βλέμμα χαμένο, έξω, τη βροχή.

Να μην θέλω τίποτα. Μόνο αυτό που θα πεις και θα δώσεις εσύ.

Να βυθίζομαι στο κενό κάθε φορά. Σαν να ναι τελευταία η στιγμή.

Πώς περνάει ο χρόνος..

μετά την οργή..

κι άλλη οργή..

ύστερα, η απογοήτευση..

οργή και αηδία.

Τελικά ίσως να χρειάζομαι μια ανοξείδωτη βεντάλια. Που να μην καίγεται. Όλα ανοξείδωτα, για να μην μπορεί κανείς να τα κάψει. Και πότε θα αναπνεύσουμε, αυτό είναι ένα θέμα. Γιατί σε λίγο θα αναπνέουμε με μάσκες. Γιατί έτσι πάει το σύστημα. Γιατί έτσι θέλουμε όλοι ο κόσμος μας να γίνει. Και να πεθαίνουν όλα και να καίγονται πάνω στο συμφέρον.

ρίξτε κι άλλα βεγγαλικά, να γουστάρουμε.....

απέναντι..

Βλέπω το βουνό να φλέγεται!

καλοκαιρινά 2..

Αναζητώντας μια μικρή ψάθινη βεντάλια.

παραλληλοκάθετα..

τρίγωνα, τετράγωνα, κύκλοι, ελλείψεις, τραπέζια, πολύγωνα, ρόμβοι και πολυγωνικά μη παραλληλόγραμμα σχήματα.

εναλλακτικος τίτλος ^φωτεινοσκότεινα^

πράσινα, κόκκινα, πορτοκαλιά, μπλε, μωβ, λιλά, πειραματικά φουξιολαδομπορντοβυσσινί, ανοιχτά κίτρινα, λίγες ώχρες, άσπρα, μαύρα, καφέ και σκούρα γκρι.

καλοκαιρινά..

Αναζητώντας μια μικρή χάρτινη ομπρέλα.

σε νέες περιπέτειες..

Ένα παγάκι στο πάτωμα.

Πόσος να ναι ο χρόνος που του απομένει πριν λιώσει?

Ένας άνθρωπος που περπατάει απρόσεκτος.

Πόσος χρόνος του απομένει πριν γλιστρήσει στο λιωμένο παγάκι?

Άλλος ένας άνθρωπος απρόσεκτος.

Πόσος χρόνος θα περάσει μέχρι να μην δει το πεσμένο άνθρωπο από το λιωμένο παγάκι και πέσει κι αυτός πάνω του?

Ένας σκύλος.

Πόσος χρόνος του απομένει πριν περάσει και αρχίσει να γαβγίζει στον πεσμένο άνθρωπο που είναι πάνω απ τον πεσμένο άνθρωπο που είναι πάνω στο λιωμένο παγάκι?

Ένας ζεστός καφές.

Πόση ώρα θα περιμένει το παγάκι που ποτέ δεν έφθασε στο ποτήρι του για να τον παγώσει?

περιμένω απάντηση εντός της μίας στριφογυριστής-ωρολογιακής βόμβας!